تبليغاتX
ردیف ردیف پروانه در مسیر آمدنت چیدم

ردیف ردیف پروانه در مسیر آمدنت چیدم

دختری از قبیله ی باران که احساسش را خط خطی می کند

 

                                 تولدت مبارک.

   ا َ ا َ ا َ ...

فِکّ ُ ن ...

یه روز بُدُوام بیام اینجا بنویسم :

" نمی دونی  چقد  دوسش دارم ... "

هه هه...

ای وَل ...

فکرش ُ بکن ...

پ.ن:

گاهی ...

 

بعضی  دل تنگی هام ...

خیلی ...


یک جوری َ اند انگار ...

مثل ِ دلتنگی َ ام ...

برای ِ ...

بوس ِ شب بخیر

 

                                               عاشقتمممممممممم. بازم تولدت مبارک بارون.

 

پی نوشت :

مرجان هستم ..نوشته ی بالا رو من ننوشته ام .. غزلک نوشته واسه سورپرایز تولدم ...

وقتی گفتی که برم وبلاگمو نگاه کنم( اونم بعد این همه مدت )  اصلا فکر نمی کردم که ممکنه همچین کاری کنی و  توی وبلاگ خودم برای خودم پست تبریک بزنی ....

راستش من آدم ِ این چیزا نیستم ...  امسالم اگر تو و مامان و آزی و چند نفر دیگه نبودید  شاید اصلا فراموش می کردم که تولدم چه روزیه و  اونم یه روزی می شد  مثل همه ی روزای دیگه ای که ساده  از کنارشون می گذرم ....

 عزیز دل من !

بوس های شب بخیر ,بیا بغلم  و جانم عزیزم,اشکامون,لبخندامون ,شازده کوچولو و فروغ و پریای شاملو و کفش هایم کوی سهراب  و هزار تا چیز به ظاهر کوچیک و از نظر بقیه مسخره ی دیگه ,همه و همه چیزایی هستند  که تو رو غزلک ِمن کرده ... غزلی که مثه اسمش پره از  تازگی و عشق ....

.....

اگه امشب عصبی ام .... اگه بغضمو نگه داشتم  واسه خلوت تنهایی ام ... اگه خسته ام ... اگه خرابم  ... تو ببخش .... عزیزم !

آخه امشب .....

امشب تولد منه و باورت میشه که شب تولد من, نیاد به دیدنم ؟

...

 بگذریم از هر چی که بود و نبود ....

تو راست می گی غزل ...

روز ِ تولد   نباید برج زهر مار (!؟) بود ..... آخه شاید ....

شاید امسال آخرین باشه !

پس:

مبارک!

 

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم دی 1389ساعت 10:1  توسط  مرجان  | 

 

با سلام و سپاس از محبت های بی کران همه ی شما!

 

شاید در زمان ِ نامشخصی به جای دیگری بروم , قسمتی از  آرشیو اینجا را منتقل خواهم کرد !

 اگر رفتم ,اگر شد ,اگر همه چیز "آن طور که باید " پیش رفت,  آدرس را  درقسمتِ نظرات ِ  وبلاگ هایتان می گذارم !

 خوانندگان خاموش می توانند آدرس ایمیل خود را به صورت کامنت خصوصی برایم بگذارند تا به آنها نیز اطلاع دهم !

اگر رفتم ,اگر شد ,اگر همه چیز "آن طور که باید " پیش رفت....

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت 18:12  توسط  مرجان  | 

سلام



یه بغضی توی گلومه که لامصب بد جور نفسمو بند آورده ...

دیگه نمی نویسم !

حذف کردم تمام  روزایی که اینجا داشتم رو ...

....

وقتی که نیست که بخونه ...

وقتی که صدای اعتراضم از این دنیای  مجازی بالاتر نمی ره ...

وقتی که نمیشه ,نمی ذارن که حرف بزنم ....به حکم دین ,به حکم امنیت ,جلوی دهانمو می گیرن ....

چه فایده ای داره؟

خدایا !

اینجا کجاست ؟

این ها چه آدم هایی هستند ؟

این چه خاک ِ نفرین شده ای هست ؟

...

 می نوشتم...

تا بهتون بگم که دنیا چیزی بیشتر از اون پنجره ای هست که شما کنارش ایستاده اید ....

بهتون بگم  که " لطفا گوسفند نباشید " خو نگیرید به این زندگی لعنتی ....به نام " تقدیر " به نام " قسمت " از چیزی که حقتونه نگذرید ....

به ذهنتون اجازه بدین که  رشد کنه ....

بهتون بگم که ارزش " انسان " خیلی بیش تر از اونه که غرق شهوت و طمع بشه ....

می خواستم بهتون چیزایی رو نشون بدم که از کنارشون  ساده عبور می کنید و نمی دونید که ممکنه فردا نباشید که ساده عبور کنید  یا این که اونا نباشند ....

بهتون بگم که گاهی یه شونه ,یه دست گرم ,یه آغوش می شه نهایت آرزوی یه آدم ...

 می خواستم توی این مدرنیته ی عوضی ,سنت ها رو یادتون بیارم و اصالت ها ...

دستای گرم ِ مادربزرگ رو ... چشای نگرون مادر رو ....صورت ِ سرد و یخی ِ پدر ...

...

این خاک ,آدمای این خاک ( همه شون نه ) آنقدر لعنیته که اجازه ی نفس کشیدن به آدمو نمی ده ...

 خسته شدم از این که برای هر  حرفی که می زنم  باید دلیل بیارم ....

...

پروانه هایی که در مسیر می چیدم ,واسه اومدن ِ کسی نبود ... واسه عشق بود و دوستی ....

واسه اومدن ِ عاشقانه ی آروم بود و حس ِ آرامش ...

...

من خیلی دوستتون دارم .... دوست داشتن ِ من ساده هست و بی منظور ....

شما  هم تا همیشه " دختر باران " و پروانه هاشو یادتون بمونه و همیشه " انسان " باشید و  لبریز از حس ..

...

خیلی حرفا دارم برای گفتن ولی دیگه نمی تونم بنویسم ....

شاد باشید ,عاشق ,انسان و آریایی !

هیچ وقتم از نشون دادن اون چیزی که هستید ,نترسید و یا خجالت زده نشید !

...

من نمی نویسم خداحافظ ,چون می دونم که بلاخره یه روزی این شب تموم میشه و من طلوع می کنم ...

پس تا سلامی دیگر :

سلام !



پی نوشت :


نبینم این دمِ رفتن

                                        تو چشمات غصه میشینه

همه اشکاتو میبوسم

                                         میدونم قسمتم اینه



+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم آبان 1389ساعت 16:10  توسط  مرجان  |